می دانیم که بیشتر نشت های مبدل از لوله ها یا پوسته شروع نمی شود. آنها از فلنج شروع می شوند. یک واشر که برای سیال اشتباه بود، یک پیچ و مهره که به جای گشتاور با احساس انجام می شد، یک صفحه فلنج که در حین جابجایی خراشیده می شد. اینها چیزهای کوچکی هستند، اجازه دهید آنچه را که واقعاً تعیین می کند که آیا فلنج ها ثابت هستند یا خیر، بیان کنم.
کاری که فلنج در واقع انجام می دهد
A فلنجیک مرز فشار و یک مهر و موم است که توسط پیچ و مهره به هم متصل می شوند. باید حاوی سیال فرآیند باشد، در برابر بارهای لولهکشی مقاومت کند و از طریق چرخه حرارتی عاری از نشتی باشد. از اتصالی که فقط به اندازه واشر، بار پیچ و مهره و وضعیت صورت آن خوب است، می توان از آن درخواست زیادی کرد.
فلنج به خودی خود آب بندی نمی شود. واشر مهر و موم. فلنج و پیچها برای فشردهسازی واشر به اندازه کافی برای آببندی و فشرده نگه داشتن آن در هر تغییر دما و هر چرخه ارتعاشی که سیستم مشاهده میکند وجود دارد. اگر بار پیچ اشتباه باشد، یا اگر فلنج بیش از حد منعطف باشد، واشر فشرده نمی ماند و اتصال نشت می کند.
انواع، به صراحت بیان شد
- فلنج های گردن جوش دارای یک توپی مخروطی بلند هستند که به لوله یا نازل جوش داده می شود. مخروطی فشار را از لوله به فلنج پخش می کند، که آنها را به انتخاب مناسبی برای سرویس های پرفشار، دمای بالا و چرخه ای تبدیل می کند. آنها نسبت به فلنجهای لغزنده گرانتر و سختتر هستند، اما پیشفرض برای سرویسهای حیاتی هستند.
- فلنج های لغزنده روی لوله می لغزند و در داخل و خارج جوش داده می شوند. آنها ارزان تر هستند و تراز کردن آنها آسان تر است، اما استحکام کمتری دارد زیرا هیچ مرکزی برای گسترش استرس وجود ندارد. آنها برای سرویس فشار کمتر و دمای پایین تر استفاده می شوند و بیشتر در معرض خستگی در جوش هستند.
- فلنج های کور یک نازل یا انتهای لوله را می بندند. آنها برای جداسازی، برای اتصالات آینده و برای نقاط دسترسی استفاده می شوند. آنها بار فشار کامل را می بینند، بنابراین ضخامت و بار پیچ به اندازه هر فلنج دیگر اهمیت دارد.
- در فلنج های مفصلی از یک انتهای خرد که به لوله جوش داده شده و یک فلنج شل که به دور آن می چرخد استفاده می شود. فلنج سیال فرآیند را نمی بیند، بنابراین می تواند ماده ارزان تری نسبت به انتهای خرد باشد. این در خدمات خورنده مفید است، جایی که قطعات خیس شده نیاز به آلیاژ دارند اما فلنج نیازی به آلیاژ ندارد. مبادله یک اتصال اضافی و قطعات بیشتری برای مونتاژ است.
- فلنجهای گردن جوش بلند در مبدلهایی استفاده میشوند که نازل تحت فشار زیاد است یا جایی که فلنج باید از طریق عایق گسترش یابد. آنها در اصل یک گردن جوش با یک هاب گسترده هستند.
انتخاب یک موضوع ترجیحی نیست. از فشار، دما، وظیفه چرخه ای و سیال ناشی می شود.
تصمیماتی که در واقع مهم هستند
اکثر مردم نوع فلنج و درجه بندی را از یک جدول استاندارد مشخص می کنند. مشکلات از آنجا شروع می شود.
1. انتخاب واشر.
این تنها تصمیم مهم در مورد مفصل است. واشر باید در دمای عملیاتی با سیال سازگار باشد و باید بتواند در بار پیچ موجود آب بندی شود. یک واشر زخم مارپیچی با پرکننده گرافیت دمای بالا و اکثر هیدروکربن ها را کنترل می کند. PTFE مواد شیمیایی تهاجمی را کنترل می کند اما محدودیت دما دارد. واشر ورق برای آب و بخار کم فشار مناسب است. اگر واشر برای مایع اشتباه باشد، یا اگر با گذشت زمان شل شود، مفصل نشت می کند. این شایع ترین علت نشت فلنج است که من دیده ام.
2. رو به فلنج.
نوع رو به رو، چه صورت برآمده، چه صورت صاف یا مفصل حلقه، باید با فلنج جفت و واشر مطابقت داشته باشد. یک صورت برجسته با یک واشر زخم مارپیچی استاندارد برای اکثر خدمات فرآیند است. اتصال حلقه برای فشار بالا و دمای بالا استفاده می شود. یک صفحه صاف برای فشار کم و برای فلنج های چدنی یا پلاستیکی استفاده می شود. روکش های نامتناسب، مهم نیست که پیچ ها چقدر خوب سفت شوند، مهر و موم نمی شوند.
3. مواد پیچ و بار پیچ.
پیچ و مهره ها باید مواد مناسبی برای دما باشند و باید با گشتاور صحیح در ترتیب صحیح سفت شوند. پیچی که خیلی نرم باشد کشیده می شود و بار خود را از دست می دهد. پیچ و مهره ای که بیش از حد سفت شده باشد تسلیم شده و بار خود را از دست می دهد. هر دو باعث نشتی می شوند. مقادیر گشتاور از سازنده واشر و استاندارد فلنج می آید، نه از تجربه نصب کننده.
4. رتبه بندی فلنج.
کلاس فلنج باید برای فشار طراحی در دمای طراحی درجه بندی شود. فلنج کلاس 150 روی سیستمی که با 200 psi و 400 درجه فارنهایت کار می کند ممکن است کافی نباشد، زیرا با افزایش دما، درجه فشار کاهش می یابد. اینجاست که بسیاری از تغییرات میدانی اشتباه می کنند.
5. بارهای نازل.
فلنج باید در برابر بارهای لوله کشی مقاومت کند، نه فقط در برابر فشار. انبساط حرارتی لولههای متصل، ممانهای خمشی را روی نازل قرار میدهد و این ممانها روی فلنج و پوسته قرار میگیرد. اگر لوله کشی به درستی پشتیبانی نشود، فلنج نشت می کند و هیچ مقداری از پیچ و مهره آن را سفت نمی کند.
چه چیزی در واقع تعیین می کند که آیا مفصل دوام می آورد یا خیر
دیتاشیت نوع فلنج و امتیاز را به شما می دهد. چیزهایی را که تعیین می کنند مفصل زنده می ماند به شما نمی گوید.
1. روش پیچ و مهره.
پیچ ها باید به صورت متقاطع، به صورت مرحله ای، با گشتاور صحیح سفت شوند. مفصلی که با احساس سفت شده باشد دارای بار پیچ ناهموار خواهد بود و واشر به طور یکنواخت آب بندی نمی شود. این رایجترین خطای نصب است که من دیدهام و با آچار گشتاور و روشی کاملاً قابل پیشگیری است.
2. فشرده سازی واشر و آرامش.
هر واشر تحت بار فشرده می شود و با گذشت زمان شل می شود. میزان شل شدن به مواد واشر و دما بستگی دارد. اگر بعد از اولین چرخه حرارتی پیچ ها دوباره سفت نشوند، اتصال ممکن است نشت کند. به همین دلیل است که گشتاور گرم برای سرویس در دمای بالا مشخص شده است.
3. وضعیت صورت فلنج.
یک صفحه فلنج خراشیده، حفره دار یا خورده آب بندی نمی شود. صورت باید تمیز و سالم باشد و در هنگام دست زدن باید از آن محافظت شود. اگر صورت آسیب دیده است، باید دوباره روکش یا تعویض شود، نه اینکه با واشر اضافی پر شود.
4. چرخه حرارتی.
هر راه اندازی و خاموشی، مفصل را در یک چرخه حرارتی قرار می دهد. فلنج، پیچ و مهره و واشر با سرعت های مختلف منبسط و منقبض می شوند. در سرویس چرخه ای، بار پیچ می تواند تغییر کند و واشر می تواند شل شود. به همین دلیل است که سرویس چرخه ای به فلنج قوی تر و بازرسی مکرر نیاز دارد.
5. خوردگی در صفحه فلنج.
خوردگی شکاف بین واشر و صفحه فلنج یک حالت خرابی رایج است، به ویژه در فلنج های ضد زنگ در سرویس کلرید. پس از سوراخ شدن صفحه، واشر آب بندی نمی شود و فلنج باید دوباره روی سطح یا تعویض شود.
نصب و راه اندازی
قبل از نصب واشر، سطوح فلنج باید تمیز و بدون آسیب باشند. واشر باید از جنس مناسب و ضخامت مناسب باشد و هر بار که اتصال باز می شود باید تعویض شود، نه استفاده مجدد. پیچ ها باید با روان کننده مناسب روغن کاری شوند و به ترتیب صحیح و با گشتاور صحیح سفت شوند. برای سرویس در دمای بالا، پیچ ها باید پس از اولین چرخه حرارتی با گشتاور گرم شوند.
هنگامی که در سرویس قرار می گیرد، روال بیشتر از سخت افزار اهمیت دارد. اتصال را برای نشتی در یک بازه زمانی مشخص بررسی کنید، به خصوص پس از یک چرخه حرارتی. اگر واشر شل شد، پیچ ها را دوباره سفت کنید. واشرها را در یک بازه زمانی مشخص در سرویس چرخه ای تعویض کنید، نه در هنگام خرابی. صفحات فلنج را در هر خاموشی بررسی کنید، زیرا نشت بعدی از آنجا شروع می شود.
