من زیاد کشیده امبسته نرم افزاری ورق لوله ثابتخارج از پوسته، و طراحی دارای شهرتی است که شایسته آن است. سفت است، لرزش را به خوبی کنترل می کند، و ساده است. اما زمانی که لولهها و پوسته با سرعتهای متفاوتی منبسط میشوند، این پیکربندی کمترین بخشش را دارد، و جزئیات باندل جایی است که بیشتر مشکلات شروع میشوند. بنابراین به جای مرور کلی دیگر، اجازه دهید آنچه را که واقعاً تصمیم میگیرد که آیا بسته نرمافزاری کار میکند را بیان کنم.
آنچه که بسته ورق لوله ثابت در واقع انجام می دهد
یک مبدل ورق لوله ثابت دارای لوله هایی است که در هر دو انتهای پوسته به صفحات لوله ثابت متصل شده اند. لوله ها نمی توانند حرکت کنند، بنابراین بسته نرم افزاری سفت و سخت است. این سفتی تمام نکته است: در برابر لرزش مقاومت می کند، لوله ها را محکم نگه می دارد و اتصالات لوله به صفحه لوله را تحت کنترل نگه می دارد.
مبادله، گسترش دیفرانسیل است. وقتی لولهها از پوسته داغتر میشوند، میخواهند طولانیتر شوند، اما صفحات لوله آنها را در جای خود نگه میدارند. لوله ها این رشد را به عنوان تنش فشاری و پوسته آن را به عنوان تنش کششی در نظر می گیرند. اگر اختلاف دما به اندازه کافی زیاد باشد، یا اگر مبدل به اندازه کافی چرخه کند، لوله ها ممکن است خم شوند یا اتصالات ممکن است از کار بیفتند.
به همین دلیل است که مبدل های ورق لوله ثابت اغلب به یک اتصال انبساط در پوسته نیاز دارند. مفصل انبساط جزء لوازم جانبی نیست. این چیزی است که باعث می شود پیکربندی در هر سرویسی با تفاوت دما معنی دار کار کند.
تصمیماتی که در واقع مهم هستند
اکثر مردم با مواد لوله شروع می کنند. این مهم است، اما هندسه و جزئیات مفصل حرف اول را می زند.
قطر لوله و ضخامت دیواره
لوله های کوچکتر مساحت سطح بیشتری را در واحد حجم می دهند، که به معنی یک بسته فشرده تر است. آنها همچنین افت فشار را افزایش می دهند و تمیز کردن مکانیکی را سخت تر می کنند. لولههای بزرگتر تمیز کردن راحتتر و ساخت ارزانتر هستند، اما برای همان کار به پوسته بزرگتری نیاز دارند. ضخامت دیوار باید میزان خوردگی و فشار طراحی را در نظر بگیرد. اگر میزان خوردگی حدس زده شود، لولهها یا زود از کار میافتند یا اینکه واحد گرانقیمت غیر ضروری خواهد بود.


زمین و طرح لوله
زمین مثلثی لوله های بیشتری را در همان پوسته بسته بندی می کند و تلاطم بیشتری در سمت پوسته ایجاد می کند. زمین مربعی یک خط مستقیم برای تمیز کردن مکانیکی ایجاد می کند و در برخی خدمات کمتر خطا می کند. انتخاب بستگی به این دارد که آیا عامل محدود کننده عملکرد حرارتی یا دسترسی تمیز کردن است. در سرویس کثیف، زمین مربع معمولا برنده است، حتی اگر بسته بزرگتر باشد.
اتصال لوله به لوله
این تنها رایج ترین مسیر نشتی در مبدل های ورق لوله ثابت است. اتصال می تواند منبسط، جوش یا هر دو باشد. اتصالات منبسط شده به تداخل مکانیکی متکی هستند و برای خدمات فشار و دمای پایین تر استفاده می شوند. اتصالات جوش داده شده قوی تر و نشتی تر هستند اما بازرسی و تعمیر آنها سخت تر است. اتصالات جوش داده شده و منبسط شده برای خدمات حیاتی استفاده می شود، جایی که هم استحکام و هم آب بندی اهمیت دارد. روش انبساط و کیفیت جوش تعیین می کند که مبدل نشت کند یا خیر.


طراحی بافل و فاصله
بافل ها مسیر جریان سمت پوسته را تنظیم می کنند. آنها سرعت جریان متقاطع، افت فشار و ارتعاش بسته نرم افزاری را تعیین می کنند. فاصله تنگ باعث افزایش انتقال حرارت و افت فشار می شود. فاصله وسیع هر دو را کاهش می دهد، اما حمایت لوله را نیز کاهش می دهد و خطر لرزش را افزایش می دهد. فاصله باید بر اساس تجزیه و تحلیل ارتعاش تنظیم شود، نه جدول استاندارد.
درز انبساط
اگر سرویس دارای اختلاف دمای معنی داری بین لوله ها و پوسته باشد، پوسته نیاز به اتصال انبساط دارد. مفصل باید برای حرکت واقعی و تعداد چرخه واقعی طراحی شود. مفصلی که اندازه آن کم باشد، خسته و ترک خواهد خورد. مفصلی که بزرگتر است اتلاف پول و محدودیت جریان بالقوه است.

چه چیزی در واقع تعیین می کند که آیا بسته نرم افزاری دوام می آورد یا خیر
دیتاشیت تعداد لوله ها و مواد را به شما می دهد. به شما چیزهایی را که تعیین می کنند بسته نرم افزاری زنده می ماند، نمی گوید.
- انبساط دیفرانسیل و تنش حرارتی.
این حالت شکست تعیین کننده برای مبدل های ورق لوله ثابت است. لوله ها و پوسته با سرعت های مختلف منبسط می شوند و بسته نرم افزاری باید این تفاوت را جذب کند. اگر درز انبساط وجود نداشته باشد یا اندازه آن کم باشد، لوله ها خم می شوند، اتصالات ترک می خورند، یا صفحه لوله منحرف می شود. این ارزش محاسبه را دارد نه تخمین زدن.
- لرزش ناشی از جریان.
بستههای صلب بهتر از دستههای U-tube در برابر لرزش مقاومت میکنند، اما مصون نیستند. لرزش در لبه های بافل، در نازل ورودی و در دهانه لوله بین بافل ها اتفاق می افتد. اگر بسته نرم افزاری برای ارتعاش آنالیز نشود، ممکن است حتی اگر هر پارامتر دیگر درست باشد، از کار بیفتد.
- کیفیت اتصال لوله به لوله.
انبساط ضعیف، نفوذ ناقص جوش یا توالی بد جوش به انبساط نشت می کند. اتصال باید به یک روش واجد شرایط ساخته شود و باید بازرسی شود. برای خدمات حیاتی، روش انبساط، روش جوش و سوابق بازرسی را بخواهید.
- رسوب در سمت پوسته.
تمیز کردن دسته های ورق لوله ثابت در سمت پوسته نسبت به دسته های U-tube یا سر شناور سخت تر است، زیرا بسته نرم افزاری را نمی توان کشید. اگر مایع سمت پوسته خراب شود، تمیز کردن باید در جای خود انجام شود و دسترسی به مناطق مرده بافل سخت است. در سرویس کثیف پوسته، این یک محدودیت واقعی است.
- خوردگی در اتصال لوله به لوله.
شکاف بین لوله و سوراخ جایی است که رسوبات جمع می شوند و محل خوردگی شروع می شود. این یکی از رایج ترین حالت های خرابی در بسته های ضد زنگ، به ویژه در سرویس کلرید است.
نصب و راه اندازی
اکثر مشکلات باندل که دیدهام، مشکلات نصب یا عملکرد بودند، نه مشکلات طراحی.
بسته نرم افزاری باید بدون آسیب رساندن به لوله ها یا بافل ها به داخل پوسته بلغزد. ورق لوله باید تراز شده باشد و واشرها باید به درستی قرار گیرند. لوله کشی باید در یک راستا باشد تا نازل ها را بارگیری نکند. در یک واحد ورق لوله ثابت، درز انبساط باید قبل از راه اندازی از نظر آسیب بررسی شود، زیرا اتصال آسیب دیده زود از بین می رود.
هنگامی که در سرویس قرار می گیرد، روال بیشتر از سخت افزار اهمیت دارد. افت فشار و رویکرد دما را در هر دو طرف نظارت کنید. افزایش افت فشار معمولا اولین علامت رسوب است. رویکرد دمایی در حال تغییر به این معنی است که بسته نرم افزاری عملکرد خود را از دست می دهد. در یک بازه زمانی تعریف شده بر اساس داده های عملیاتی واقعی تمیز کنید، نه بر اساس یک برنامه زمانی عمومی. لوله ها را از نظر سایش، فرسایش و خوردگی به طور منظم به ویژه در لبه های بافل و انتهای ورودی بررسی کنید.
