(1) سایت کارخانه با منبع آب، کیفیت آب، یا شرایط مصرف آب محدود نمی شود.
(2) طرح کلی کارخانه با الزامات خاص تاسیسات تامین آب و زهکشی محدود نمی شود.
(3) در فرآیند تولید، محدوده افزایش دمای مجاز محیط خنک کننده (هوا) بزرگتر از آب است و هیچ مشکلی از رسوب یا خوردگی آب خنک کننده دیواره های لوله وجود ندارد.
(4) از نظر تعمیر و نگهداری تجهیزات، جدا از بازرسی دوره ای و روغن کاری، نیازی به جداسازی یا تعمیر اساسی نیست، بنابراین چرخه عملیاتی طولانی تر از کولرهای آبی است.
(5) از نظر سرمایه گذاری، خنک کننده آب به طور کلی در شرایط عادی ارزان تر است زیرا مقیاس تاسیسات تامین آب و زهکشی بسیار کاهش می یابد.
(6) از نظر هزینه های عملیاتی، در شرایط عادی، قدرت تجهیزات (موتورها) که با هوا خنک می شوند و آب خنک می شوند، تقریباً برابر است. با این حال، مصرف طراحی تجهیزات خنککننده با هوا کمتر از مصرف خنککننده آبی زمانی است که زمان کار بالای 85 درصد است و هزینه عملیاتی آن به طور متوسط 50 درصد هزینه خنککننده آبی است. هزینه تعمیر و نگهداری تجهیزات تجهیزات خنک کننده با هوا تقریباً نصف هزینه خنک کننده با آب است.
(7) از نظر پتانسیل تجهیزات، در مقایسه با خنک کننده آب، فضای بیشتری برای افزایش ظرفیت پردازش وجود دارد. هنگام توسعه یک کارخانه قدیمی، جایگزین کردن فنها یا موتورها با فنهای خنکشده با هوا میتواند ظرفیت پردازش را تا حدی افزایش دهد.
(8) باعث صرفه جویی در منابع آب می شود، اما به بازیابی گرمای{1}در دمای پایین کمک نمی کند.
