دیدگاه یک مهندس
در نزدیک به دو دهه مشاوره در مورد سیستمهای آبی در سراسر آسیای جنوب شرقی و استرالیا، من به اندازه کافی-پروژههای ذخیرهسازی با نیت خوب را دیدم که برای ایجاد احترام سالم به جزئیات، کنار رفتند. الگوی سازگار است: کسی الف را مشخص می کندمخزن ذخیره آببر اساس یک توصیه تامین کننده یا یک محاسبه سریع. نصب میشه برای مدتی-کار می کند. و سپس، معمولاً در ناخوشایندترین لحظه، شکست می خورد. شکست ممکن است ساختاری-یک ترک، نشت، فروریختگی باشد. بیشتر اوقات، عملیاتی است-آب سبز میشود، پمپ حفره میکند، یا مخزن در اولین ضربه سرد منجمد میشود.
هیچ یک از این شکست ها اجتناب ناپذیر نبودند. آنها نتیجه قابل پیش بینی تصمیماتی بودند که در اوایل پروژه{1}}تصمیماتی اتخاذ شد که در بیشتر موارد می توانست متفاوت باشد.
سوالاتی که اکثر مردم نمی پرسند
در طول سالها، آموختهام که هر پروژه ذخیرهسازی را با مجموعهای از سؤالات شروع کنم که فراتر از استاندارد «چه مقدار آب نیاز دارید» است. پاسخ ها اغلب تعیین می کنند که آیا تانک پنج سال دوام می آورد یا سی.
سوال اول: برای چه چیزی آماده می شوید؟
این به نظر فلسفی است، اما پیامدهای عملی دارد. مخزنی که اندازه آن برای کنترل نوسانات تقاضای معمول است با مخزنی که برای یک هفته{1}}وقفه عرضه طولانی مدت اندازه میشود متفاوت است. آنها گفتند که من با یک مشتری مسکونی در پرث کار می کردم که یک مخزن 5000-لیتری می خواست - "به اندازه ای که ما را از محدودیت های گاه به گاه آب عبور دهد." وقتی پرسیدم «گاه به گاه» یعنی چه، نتوانستند مشخص کنند. پس از بررسی داده های اداره هواشناسی منطقه که نشان داد بدترین دوره خشکی در 25 سال گذشته 19 روز به طول انجامیده است، روی یک مخزن 12000 لیتری مستقر شدیم. این ظرفیت اضافی در ابتدا 25 درصد بیشتر هزینه داشت، اما حاشیه انعطافپذیری را فراهم کرد که در دو فصل خشک پس از نصب، ارزشمند بوده است.
کانتینر سیستم نیست
A مخزن ذخیره سازییک جزء است، نه یک راه حل. این سیستم شامل مکانیسم جمع آوری، قطار تصفیه، شبکه توزیع و کنترل می باشد. هر قسمت باید با هم در نظر گرفته شود، زیرا عملکرد مخزن به عملکرد سایر اجزا بستگی دارد.
متداولترین اشتباهی که میبینم این است که با مخزن بهعنوان آخرین تصمیم{0}}پس از مشخص شدن پمپها، لولهها و فیلترها به عنوان آخرین تصمیمگیری میشود. این توالی منجر به سازش می شود: مخزن مناسب لزوماً مخزنی نیست که به بهترین وجه به سیستم خدمت می کند. من به مشتریان خود توصیه می کنم که ابتدا مخزن را مشخص کنند و سپس بقیه سیستم را در اطراف آن طراحی کنند. به نظر می رسد که این کار غیر منطقی به نظر می رسد، اما مخزن طولانی ترین عمر را در بین اجزای سیستم دارد. پمپها و کنترلها چندین بار در طول عمر مخزن تعویض میشوند-مخزن را به نقطه ثابتی تبدیل میکنند و اجازه میدهند سایر اجزا تطبیق دهند.
انتخاب مواد: انتخاب "بهترین" وجود ندارد
سوال "از چه موادی باید استفاده کنم" سوالی است که اغلب به آن پاسخ می دهم. پاسخ من همیشه "بستگی دارد" است و پیگیری-معمولاً یک آه نا امیدی است. اما حقیقت این است که انتخاب مواد یک مبادله- بین هزینه، عملکرد و عمر سرویس است و تعادل بهینه برای هر برنامه متفاوت است.
من تانکهای فولادی گالوانیزه را دیدهام که به مدت 40 سال در محیطهایی که باید ظرف 10 سال خورده میشدند، عملکرد بیعیب و نقصی داشتند. من همچنین مخازن فولاد ضد زنگ- درجه 316 را دیدهام که حفرههای کمتری در طی پنج سال در تاسیسات ساحلی که در آن کلریدهای معلق در هوا به لایه غیرفعال حمله میکنند، توسعه یافتهاند.
موادی که برای سیستم جمع آوری آب باران در ملبورن کار می کند-آب و هوای معتدل، آب کمی اسیدی، قرار گرفتن در معرض متوسط UV-ممکن است در مناطق گرمسیری مرطوب سنگاپور یا آفتاب شدید استرالیای مرکزی از کار بیفتد. انتخاب مواد، انتخاب محصول نیست. این یک تصمیم طراحی است که مستلزم درک محیط خدمات است که فراتر از آنچه بروشور هر سازنده ای می تواند ارائه دهد، است.
چشم انداز تنظیمی: چه کسی بر چه چیزی حکومت می کند
نظارت نظارتی بر ذخیره آب بسته به حوزه قضایی بسیار متفاوت است، و تفاوتها صرفاً اداری نیستند- بلکه بر طراحی، هزینه و الزامات عملیاتی تأثیر میگذارند.
در استرالیا، کد لولهکشی استرالیا (PCA) چارچوبی را برای ذخیرهسازی آب آشامیدنی تعیین میکند و ایالتها نیازهای خود را اضافه میکنند. به عنوان مثال، نیو ساوت ولز، مقررات سختگیرانهتری برای برداشت آب باران نسبت به کوئینزلند دارد، زیرا این ایالت شیوع قابل توجهی از بیماری لژیونرها را تجربه کرد که در مخازن باران ضعیف نگهداری میشدند. مقررات در NSW اکنون به اندازههای مش خاصی در ورودیها و علائم اجباری در همه اتصالات نیاز دارد.
در ایالات متحده، مقررات پراکنده است. قانون آب آشامیدنی ایمن بر سیستم های آب عمومی حاکم است اما مخازن ذخیره سازی خصوصی را به طور مستقیم پوشش نمی دهد. در عوض، ایالت ها و شهرداری ها الزامات خود را وضع کرده اند. عنوان 22 کالیفرنیا به استانداردهای بازیافت آب می پردازد که بر سیستم های ذخیره آب خاکستری تأثیر می گذارد. تگزاس، که در برداشت آب باران پیشرو بوده است، چارچوب نظارتی کمتر تجویزی دارد-تصمیم گیری برای درخواست مجوز به کانتی ها واگذار شده است.
درس این است که انطباق یک چک باکس واحد نیست. این فرآیندی برای درک الزامات خاص حوزه قضایی است که مخزن در آن نصب می شود و بر اساس آن طراحی می شود.
فلسفه نگهداری
من هرگز از تأسیساتی با مخازن-که به خوبی نگهداری شده بود بازدید نکردم و متوجه شدم که برنامه تعمیر و نگهداری گران است. من از ده ها تأسیسات با مخازن ضعیف بازدید کردم و متوجه شدم که هزینه های خرابی گزاف بود. محاسبات پیچیده نیست: هزینه یک برنامه تعمیر و نگهداری ساختاریافته کسری کوچک از هزینه تعویض یا اصلاح مخزن است.
رویکرد من بر سه اصل ساده استوار است:
- ابتدا آنچه را که انتظار دارید بررسی کنید. برنامه زمانبندی تعمیر و نگهداری باید منعکس کننده خطرات واقعی محیط نصب باشد، نه یک-اندازه-براساس همه تقویم. یک مخزن در یک محیط خورنده به بازرسی های مکرر بیشتری نسبت به بازرسی در یک محیط خوش خیم نیاز دارد.
- دوم، قبل از نیاز تمیز کنید. انباشته شدن رسوب باید حداقل سالانه حذف شود و در سیستم هایی با بار رسوبی زیاد بیشتر دفع شود. هزینه تمیز کردن در مقایسه با هزینه خرابی کیفیت آب ناچیز است.
- سوم، همه چیز را ضبط کنید. من نمی توانم ارزش سوابق تعمیر و نگهداری را اغراق کنم. آنها داده های مورد نیاز برای ایجاد روندها و پیش بینی شکست ها را قبل از وقوع ارائه می دهند. تأسیساتی با 15 سال سابقه تعمیر و نگهداری دقیقاً می داند که مخازن آن در چه وضعیتی هستند. تأسیسات بدون سابقه فقط می تواند حدس بزند.
نقش نظارت هوشمند: نظر دوم
فناوری به سرعت در حال پیشرفت است. سنسورهای سطح اولتراسونیک اکنون کمتر از-یک پنجم قیمت یک دهه قبل قیمت دارند. حسگرهای رسانایی که زمانی محدود به استفاده از آزمایشگاه بودند، اکنون به عنوان دستگاههای درجه مصرف{3}} فروخته میشوند.
اما وجود حسگرها نیازی به تفسیر داده ها توسط انسان را برطرف نمی کند. حسگرها در اندازه گیری آنچه برای اندازه گیری طراحی شده اند قابل اعتماد هستند، اما زمینه را درک نمی کنند. من سیستمهایی را دیدهام که حسگر سطح به دلیل کاهش مصرف آب، زنگ هشدار را ایجاد میکند-سیستم کاهش استفاده را بهعنوان نشت تفسیر میکند. واقعیت این بود که این مرکز برای یک هفته تعطیل تعطیل بود. سنسور درست بود. تفسیر اشتباه بود
نظارت هوشمند بهتر است به عنوان یک نظر دوم در نظر گرفته شود-بررسی مفروضاتی که زیربنای بازرسی دستی هستند. جایگزین قضاوت انسان نمی شود. به آن اطلاع می دهد. مؤثرترین سیستمها جمعآوری خودکار دادهها را با بازرسی دستی برنامهریزیشده ترکیب میکنند و لایههای نظارتی همپوشانی ایجاد میکنند.
یک مشاهده نهایی
تصمیم برای نصب مخزن ذخیره آب اغلب در چارچوب شرایط محیطی است-و این قاب بندی قانونی است. کاهش تقاضا برای منابع شهری، جذب آب باران که در غیر این صورت به روان آب تبدیل می شود و کاهش مصرف انرژی از مزایای واقعی هستند.
اما توجیه اولیه برای یک سیستم ذخیره سازی خوب-طراحی شده انعطاف پذیری عملیاتی است. ظرفیت ادامه عملکرد زمانی که عرضه خارجی قطع میشود-چه به دلیل خرابی زیرساخت، محدودیتهای قانونی یا بلایای طبیعی{3}}مقدار ارزش واقعی است. همه چیز ثانویه است.
مخزن ذخیره ای که برای چندین دهه عملکرد قابل اعتمادی داشته باشد، نتیجه یک تصمیم خوب نیست. این انباشته بسیاری از تصمیمات خوب است: در مورد ظرفیت، مواد، نصب، مدیریت کیفیت آب، نگهداری و نظارت. هر تصمیم فرصتی برای افزودن ارزش یا معرفی ریسک است. متخصصانی که ذخیره سازی را به عنوان یک مشکل مهندسی سیستم میبینند-بهجای خرید محصول-کسانی هستند که مخازن آنها پس از پایان ضمانتها و ادامه کار تولیدکنندگان همچنان کار میکنند.
